یا زهرا

  • ۰
  • ۰

 (إِنَّ‌ الَّذِینَ‌ یُحِبُّونَ‌ أَنْ‌ تَشِیعَ‌ الْفاحِشَةُ‌ فِی الَّذِینَ‌ آمَنُوا لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ أَلِیمٌ‌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ‌ وَ اللّهُ‌ یَعْلَمُ‌ وَ أَنْتُمْ‌ لا تَعْلَمُونَ‌) 19 نور

 

(به‌درستى کسانى که دوست دارند که امر منکرى را در میان اهل ایمان شیوع دهند،برایشان در دنیا و آخرت عذاب دردناک خواهد بود و خدا مى‌داند و شما نمى‌دانید.) 
 

#ذکرمبارک


علاقه مندی به شیوع فحشا ممنوع است،این آیه بر این نکته تاکید می ورزد که نه تنها انجام فحشا و اشاعه آن آثار زیان باری داردوحرام است؛بلکه حتی علاقه مندی به اشاعه فحشا نیز ممنوع است و به صورت یک قانون کلی و تهدید عمومی علاقمندان به شیوع زشتی ها و گناهان زشت را درخور عذاب،هم در دنیا و هم در اخرت می داند.
واژه فحشا در این آیه،تنها به معنای تهمت در زمینه آلودگی های جنسی نیست ؛زیرا فحشا به صورت مطلق ذکر شده ،که مسائل جنسی تنها می تواند یکی از مصادیق فحشا باشد{المیزان} ؛بنابراین این تعبیر مفهوم وسیعی دارد که هر گونه نشر فساد و زشتی ها را شامل می شود.{نمونه}

 

 

#خلاصه المیزان

 

إِنَّ الَّذینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (١٩نور) 

(به‌درستى کسانى که دوست دارند که امر منکرى را در میان اهل ایمان شیوع دهند،برایشان در دنیا و آخرت عذاب دردناک خواهد بود و خدا مى‌داند و شما نمى‌دانید.) 
مسلما مسئله افک از مصادیق فاحشه است. 

مى‌فرماید کسانى که دوست دارند امور منکر و فحشا(چون قذف و زنا)میان مردم مؤمن شهرت پیدا کند،در عین اینکه این عملشان موجب حدّ شرعى نمى‌شود،امّا عذاب بزرگى را در دنیا و آخرت خواهند داشت. 
چون این عمل باعث ناخشنودى و سخط‍‌ الهى مى‌گردد،هرچند که مردم از بزرگى و زشتى آن بى‌خبر باشند.

 

 

 

#المیزان

 

اگر این آیه با آیات راجع به افک نازل شده باشد و متصل به آنها باشد و مربوط به نسبت زنا به مردم دادن و شاهد نیاوردن باشد، قهرا مضمونش تهدید تهمت زنندگان است، چون افک از مصادیق فاحشه است، و اشاعه آن در میان مؤمنین به خاطر این بوده که دوست مى داشتند عمل زشت و هر فاحشه اى در بین مؤمنین شیوع یابد.

پس مقصود از (فاحشه ) مطلق فحشاء است، چون زنا و قذف و امثال آن، و دوست داشتن اینکه فحشاء و قذف در میان مؤمنین شیوع پیدا کند، خود مستوجب عذاب الیم در دنیا و آخرت براى دوست دارنده است.

و بنابراین، دیگر علت ندارد که ما عذاب در دنیا را حمل بر حد کنیم، چون دوست داشتن شیوع گناه در میان مؤمنین حد نمى آورد، بله اگر لام در (الفاحشه ) را براى عهد بدانیم، و مراد از فاحشه را هم قذف تنها بگیریم، و حب شیوع را کنایه از قصد شیوع و خوض و دهن به دهن گرداندن قذف بدانیم، در آن صورت ممکن است عذاب را حمل بر حد کرد. ولى سیاق با آن نمى سازد.

علاوه بر این قذف به مجرد ارتکاب حد مى آورد، و جهت ندارد که ما آن را مقید به قصد شیوع کنیم، و نکته اى هم که موجب این کار باشد در بین نیست.

(و اللّه یعلم و انتم لا تعلمون ) - این جمله تأکید و بزرگ داشت عملى است که موجب سخط و عذاب خدا است، هر چند مردم از بزرگى آن بى خبر باشند.

 

 

#نور

 

نکته ها

اشاعه‌ى فحشا، گاهى با زبان و قلم است که عمل زشت مردم را افشا کند و گاهى با تشویق دیگران به گناه و قرار دادن امکانات گناه در اختیار آنان.
امام صادق علیه السلام فرمود: کسى که آن چه را درباره‌ى مؤمنى بشنود، براى دیگران بازگو کند، جزء مصادیق این آیه است. «1» در حدیث مى‌خوانیم: کسى که کار زشتى را شایع کند، مانند کسى است که آن را مرتکب‌
«1». تفسیر کنزالدقائق.
جلد 6 - صفحه 159
شده است. «1»

پیام ها

1- ما در برابر خواسته‌هاى خود مسئولیم. یُحِبُّونَ‌ ... لَهُمْ عَذابٌ‌
2- علاقه به گناه، مقدّمه‌ى گناه است. در راه نهى از منکر، علاقه به منکر را محو کنیم. یُحِبُّونَ‌ ...
3- حتّى دوست داشتن بعضى گناهان، گناه کبیره است، مانند ریختن آبروى مؤمن. یُحِبُّونَ‌ ... عَذابٌ أَلِیمٌ‌
4- کسانى که به دنبال اشاعه فحشا هستند، نظام اسلامى باید آنها را تنبیه کند.
«عَذابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا»
5- چه بسا سرچشمه‌ى برخى از عذاب‌هاى دنیوى که نصیب ما مى‌شود، ریختن آبروى دیگران باشد. «وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ»

 

 

 

#برگزیده نمونه

 

آیه 19 - باز برای محکم کاری، سخن را از شکل یک حادثه شخصی به صورت بیان یک قانون کلی و جامع تغییر داده و می‌گوید: «کسانی که دوست می‌دارند زشتیها و گناهان قبیح در میان افراد با ایمان اشاعه یابد عذاب دردناکی در دنیا و آخرت دارند» (إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ).
این تعبیر مفهوم وسیعی دارد که هر گونه نشر فساد و اشاعه زشتیها و قبائح و کمک به توسعه آن را شامل می‌شود.
و در پایان آیه می‌فرماید: «و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید» (وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ).
او می‌داند چه کسانی در قلبشان حب این گناه است و کسانی را که زیر نامهای فریبنده به این عمل شوم می‌پردازند می‌شناسد اما شما نمی‌دانید و نمی‌شناسید.

 

 

 

 

  • ز... عروج